เสียดาย

ถ้ารู้แบบนี้วันนั้นน่าจะจัดไปซักที หลายคนคงมีความคิดที่ว่าถ้ารู้งี้ทำแบบนี้แต่แรกก็ดีกันอยู่บ่อย ๆ ผมก็เช่นกัน หลังจากที่ได้เห็นรูปของเพื่อนผู้หญิงของผมกลับไปคืนดีกับแฟนเก่ามันเด้งขึ้นมาในหน้าไทม์ไลน์เฟซฯ ทำให้ผมคิดย้อนไปในคืนที่มันเพิ่งทะเลาะกันมาหมาด ๆ คืนที่มันขับรถมาหาผมที่บ้านแล้วลากผมออกไปนั่งร้านเหล้ากับมันด้วย เรานั่งกินกันจนดึกแต่ผมไม่ได้กินมากเท่าไหร่ เพราะรู้ว่ามันต้องเมามากและผมต้องเป็นคนขับรถกลับแน่ซึ่งก็เป็นตามนั้นครับ ในระหว่างที่ผมกำลังขับรถพามันกลับจากร้านเหล้า มันก็สะกิดให้ผมตีไฟจอดข้างทางแล้วบอกว่ามันจะอ้วก แต่พอจอดรถมันก็พะอืดพะอมอยู่พักหนึ่งก่อนจะบอกว่าหายแล้ว แต่ขอพักก่อนเผื่อมันมาอีกรอบ เราเลยนั่งฟังเพลงกับเงียบ ๆ ในรถที่จอดอยู่ข้างถนนใหญ่ที่ปกติต้องเต็มไปด้วยรถยนต์วิ่งขวักไขว่ แต่ในเวลาตี 2 แบบนี้มันเงียบดีจริง ๆ เลยล่ะครับ เพลงจบไปหลายเพลงแต่ก็ไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นจนในที่สุด เพื่อนผมมันก็พูดขึ้นมา “ขอบใจมึงมากนะเว้ย” ทำเอาผมต้องหันไปขมวดคิ้วมองอย่างแปลกใจ “มาอารมณ์ไหนอีกอ่ะมึง” ผมถามลอย ๆ มันก็ยิ้มแล้วตอบกลับมา “จริง ๆ วันนี้มึงควรจะนอนอยู่บ้าน ๆ สบาย ๆ ด้วยซ้ำ แต่มึงก็ยังตามใจพากูออกมา มึงคิดอะไรกับกูป่ะ” ผมสะอึกกับคำถามของมัน จึงหันไปมองหน้าก่อนจะต้องหลบสายตามัน “ถึงคิดแล้วยังไงวะ ยังไงแม่งก็ไม่สมหวังหรอกเพราะมึงไม่ได้ชอบกูไง” สิ้นประโยคของผมก่อนจะได้ทันตั้งตัวผมก็ถูกดึงเข้าไปจูบด้วยมือของเพื่อนผมเอง ริมฝีปากอุ่น ๆ สัมผัสกันปลุกให้ควยผมพองตัวแข็งขึ้นมาทันที แน่นอนว่าผมต้องจูบตอบมันอยู่แล้ว ก่อนที่เราจะเริ่มเลยเถิดมากขึ้น เราแลกลิ้นกันพัลวันโดยมีเสียงเพลงคอยบิ๊วอารมณ์ มือของผมก็อยู่ไม่สุขเอื้อมไปบีบคลึงเต้านมมันไปด้วย ก่อนจะเลื่อนล้วงลงไปในกางเกงแล้วเล่นกับเม็ดเสียวมัน จนมันสะดุ้งร่อนเอวไปทั่ว น้ำลื่น ๆ […]